คนมีคดีความ มีตราบาปเคยเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ จะเป็นวีระบุรุษชะฮีดศาสนาได้อย่างไร

คนมีคดีความ มีตราบาปเคยเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ จะเป็นวีระบุรุษชะฮีดศาสนาได้อย่างไร

ในหลักคำสอนของศาสนาอิสลาม การตัดสินคุณค่าของการเสียชีวิตของบุคคลหนึ่ง ไม่ได้ดูเพียงแค่ “สถานที่ที่เขาเสียชีวิต” หรือ “สถานการณ์ของการตาย” เท่านั้น แต่ต้องพิจารณาจากการดำเนินชีวิตและการกระทำของเขาตามบทบัญญัติของศาสนาด้วย

อิสลามสอนอย่างชัดเจนว่า ผู้ใดที่จงใจฆ่าผู้บริสุทธิ์ เท่ากับว่าเขาได้ฆ่ามนุษยชาติทั้งมวล เพราะชีวิตของมนุษย์เป็นสิ่งที่อัลลอฮฺทรงให้เกียรติและหวงแหน การละเมิดชีวิตของผู้บริสุทธิ์จึงเป็นบาปใหญ่ที่ร้ายแรงยิ่ง

เช่นเดียวกันกับผู้ที่ติดหนี้สิน หากเขาเสียชีวิตโดยที่ยังไม่ชดใช้หนี้ หรือไม่ได้พยายามแก้ไขสิทธิของผู้อื่น สิทธิของมนุษย์นั้นยังคงผูกพันอยู่ และไม่อาจถูกลบล้างได้ง่าย ๆ

ผู้ที่ดำรงชีวิตอยู่กับบาปอย่างต่อเนื่อง ไม่สำนึก ไม่กลับเนื้อกลับตัว และผู้ที่ชอบนินทา ใส่ร้าย ทำลายเกียรติของผู้อื่น ล้วนเป็นการกระทำที่อิสลามตำหนิอย่างหนัก บางลักษณะของพฤติกรรมเช่นนี้ถูกอธิบายว่าเป็นคุณลักษณะของ “มูนาฟิก” หรือผู้กลับกลอกในศาสนา

ดังนั้น การที่บุคคลหนึ่งเสียชีวิตในสถานการณ์ของความขัดแย้งหรือสนามรบ มิได้หมายความว่าเขาจะได้รับสถานะ “ชะฮีด” โดยอัตโนมัติ หากก่อนหน้านั้นเขาได้กระทำความผิดร้ายแรงต่อผู้บริสุทธิ์ ละเมิดสิทธิของผู้อื่น หรือสร้างความเดือดร้อนต่อสังคม

ในบริบทของพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ หากบุคคลใดเคยมีประวัติทำร้ายผู้บริสุทธิ์ ลักขโมยทรัพย์สินของผู้อื่น หรือสร้างความบาดหมางในสังคม การเสียชีวิตจากการปะทะกับเจ้าหน้าที่รัฐ มิอาจนำมาอ้างว่าเป็นการเสียชีวิตในฐานะ “ชะฮีดเพื่อศาสนา” ได้

หลักศาสนาอิสลามมีเงื่อนไขที่ชัดเจนในเรื่องนี้ และไม่เปิดช่องให้การใช้ความรุนแรงต่อผู้บริสุทธิ์ถูกยกย่องเป็นการต่อสู้ทางศาสนา

ด้วยเหตุนี้ ผู้ที่เสียชีวิตในลักษณะดังกล่าว จึงจำเป็นต้องได้รับการปฏิบัติตามขั้นตอนของศพมุสลิมทั่วไป ได้แก่ การชำระล้างศพ การห่อศพ การละหมาดญะนาซะฮฺ และการฝังในสุสานตามหลักศาสนา โดยไม่มีสิทธิพิเศษใดเหนือศพมุสลิมคนอื่น

เพราะในท้ายที่สุดแล้ว อิสลามไม่ได้ตัดสินจากคำกล่าวอ้างของมนุษย์ แต่การตัดสินที่แท้จริงนั้นอยู่กับอัลลอฮฺ ผู้ทรงยุติธรรมที่สุด