วันศุกร์ที่ 14 กรกฎาคม พ.ศ. 2566

สูญเสียไปเท่าไหร่แล้ว กับคำว่า "เพื่ออุดมการณ์"

สูญเสียไปเท่าไหร่แล้ว กับคำว่า "เพื่ออุดมการณ์"

กี่ครั้งแล้วที่หลายครอบครัวต้องสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักไป และกี่ครั้งแล้วที่กลุ่มวีรบุรุษซาฮีดทั้งหลายได้พรากชีวิตผู้บริสุทธิ์ไป เพียงเพราะคนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยหลงผิดกับการปลุกปั่นของกลุ่มขบวนการ ที่พยายามบิดเบือนหลักศาสนา หลอกล่อชาวบ้านให้ทำในสิ่งที่ผิดกฎหมาย และขัดหลักศาสนา อ้างว่าต่อสู้ด้วยชีวิตเพื่อศาสนา

ขณะที่ผู้ให้หลักคำสอนนี้กลับใช้ชีวิตสุขสบาย อยู่กับลูกเมีย อยู่ดีกินดีมีสุข มีบ้านหลังใหญ่ มีรถสปอร์ตคันหรู แต่ทาสสมุนผู้หลงเชื่อต้องอาศัยอยู่ในป่า อดอยากปากแห้ง ทิ้งลูกเมียให้เผชิญชะตากรรมเพียงผู้เดียว ตนเองก็ต้องหลบหนีตลอดชีวิตเพราะมีคดีติดตัว หาความสุขไม่ได้ เพราะเข่นฆ่าประชาชนผู้บริสุทธิ์ สร้างความเดือดร้อนความเสียหายไว้มากมาย

แล้วที่สำคัญคือ ตายแล้วกลับถูกกลุ่มขบวนการหลอกยกย่องว่าเป็นคนดี เป็นวีรบุรุษนักรบ ไม่อาบน้ำศพนักรบซาฮีด และที่สำคัญไปอีกคือ มีคนเชื่อสิ่งนี้จริงๆ เพี้ยนกันแล้วหรือยังไง?

ประเทศไทยให้การส่งเสริมศาสนาอย่างเท่าเทียมกันทุกศาสนา สามจังหวัดชายแดนใต้จึงไม่ใช่ดารุลฮัรบีย์ ไม่ใช่พื้นที่สงคราม การเสียชีวิตของผู้ก่อการร้ายจึงไม่ใช่การเสียชีวิตเพื่อศาสนา เพราะฉะนั้นจะไม่มีซาฮีดแม้แต่คนเดียวในประเทศไทย ที่ผ่านมาคือการอุปโลกน์…..โจรก็คือโจร ไม่มีทางเป็นวีรบุรุษอะไรทั้งสิ้น #เพ้อเจ้อ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น